Rozdział 11

Po tym jak się wypłakałaś, położyłaś się na łóżku, patrząc na swoje nadgarstki

Wyblakłe rany były rozproszone po całych twoich nadgarstkach, mając czerwonawy kolor

Twoje oczy były przepełnione złością, smutkiem i zamieszaniem.

Może myślałaś nad moimi słowami. Albo dlaczego nie mogę cię więcej zobaczyć. A może myślałaś o tym jak je pocałowałem i trzymałem. Mam nadzieję, że wiesz, że wciąż jesteś kochana, aniołku. Nigdy bym cię nie zostawił. Nie za tysiąc lat. Lub za milion lat. Lub za wieczność. Zawsze będę z tobą, ochraniając cię.

Leżałem z tobą, wpatrując się w ciebie podczas gdy ty patrzyłaś w sufit. Chwyciłem twój nadgarstek i jeszcze raz go pocałowałem. Później pocałowałem twój policzek. A później twoje usta. Ale nie mogłem się tym nacieszyć, jeżeli nie oddałaś pocałunku. Sądzę, że to nic. Trzymałem cię i przytulałem cię, dopóki nie wstałaś i założyłaś swoich butów, później wyszłaś. Westchnąłem i poszedłem za tobą. Spacerowałaś wzdłuż ulicy, próbując oczyścić swój umysł. Wtedy usiadłaś pod drzewem, przebiegając palcami po włosach.

- Jeżeli, jeżeli tu jesteś, Demonie.. Dziękuję. - powiedziałaś, rozmawiając z powietrzem. Uśmiechnąłem się delikatnie i spojrzałem w dół. - Kocham cię - odparłem. Ale ty nie słyszałaś. I nie jestem pewny czy kiedykolwiek to usłyszysz jeszcze raz.

Oddałbym wszystko, abyś mogła mnie znowu zobaczyć. Wszystko. Tylko proszę, poczuj głęboko w swoim sercu, że tu jestem. Nie jestem w zaświatach lub z innym człowiekiem. Jesteś moim jedynym człowiekiem. Jesteś moim małym człowiekiem. Trzymałem cię w swoich ramionach i przytulałem cię, próbując przekonać siebie, że ty też mnie przytulisz. Przytuliłem cię mocniej i wkrótce byłem sfrustrowany, bo wiedziałem, że to nigdy nie zadziała. Łzy spłynęły po mojej twarzy i pokręciłem lekko głową. Przepraszam, aniołku. Naprawdę przepraszam.

---

Dni, tygodnie i może nawet miesiące minęły. Wróciłaś do swoich dawnych zwyczajów, tak samo jak ja. Jestem zmuszony do oglądania jak ranisz sama siebie i płaczesz prawie każdego dnia. Krzyczę na ciebie i płaczę dla ciebie i próbuję zmusić cię do powstrzymania tego, ale do tej pory nic nie zadziałało. Dalej nie możesz mnie zobaczyć i prawie się poddałem mając nadzieję, że kiedykolwiek dasz radę. Chcę sprawić, że poczujesz się kochana, aniele. Sprawiłem tak raz i obiecuję, że sprawię tak jeszcze raz.

Stałem tu, w ciemności, patrząc jak płaczesz. To boli, widząc cię tak smutną. Czujesz się niekochana i niewarta. Proszę, nie. Zawsze będziesz kochana, mimo wszystko. Wiem, że wygląda na to, że nikogo nie obchodzisz, ale mimo wszystko, ktoś dalej będzie cię kochał. Tak bardzo cię kocham, piękna. Trzymałem twoją rękę i tarłem twoje plecy jak płakałaś i płakałaś. W końcu przestałaś i powoli zasnęłaś. Dobranoc, dziewczynko. Uśmiechnąłem się delikatnie na twój widok i spojrzałem za okno, marząc, że może kiedyś, będziesz mogła mnie przytulić i pocałować jeszcze raz.