Rozdział 10

NOTKA POD ROZDZIAŁEM 

Oboje trzymaliśmy się, po prostu ciesząc się chwilą. 

Całowałem Cię po twarzy. 

I całowałem Twoją rękę. 

A następnie wziąłem Twój nadgarstek i delikatnie śledziłem blizny aż do ramienia. Pocałowałem je delikatnie. "Nigdy nie rób tego ponownie." Powiedziałem Ci. Spojrzałaś w dół ze wstydu i skinęłaś głową, ale podniosłem Twoją głowę na wysokości mojej i spojrzałem w Twoje oczy. "Nie bądź smutna, księżniczko. Wciąż uważam, ze jesteś piękna." Uśmiechnęłaś się i ja próbowałem zrobić to samo ale ty po prostu zachichotałaś "Twój uśmiech jest godny podziwu." Powiedziałaś. Uśmiechnąłem się bardziej i powoli się pochyliłem aby Cię pocałować. Zrobiłaś to samo i wkrótce nasze usta się zderzyły. To było niesamowite. Nie pozwoliłem Ci odejść a przyciągnąłem Cię mocniej i puściłem parę minut później. 

Zamknęłaś oczy i zasnęłaś na moich kolanach. Ale wcześniej wzięłaś mój mały palec i zawinęłaś go całym swoim. "Obiecaj mi, że zawsze tu będziesz." Powiedziałaś. Skinąłem głową i spojrzałem na Ciebie. "Obiecuję." Ziewnęłaś i wtedy zamknęłaś swoje oczy, twój oddech był coraz wolniejszy i wolniejszy. Patrzyłem na Ciebie i pogłaskałem po włosach. Dobranoc mały człowieczku...

Obudziłaś się rano i zaczęłaś rozglądać po swoim pokoju. "Demon?" Zapytałaś. Byłem tuż obok Ciebie. Nie widziałaś mnie. "Demon?" Powiedziałaś trochę głośniej. "Jestem koło Ciebie, kochanie." Powiedziałem będąc przed Tobą. Zerwałaś się kręcąc głową. Zaczęłaś szukać mnie po całym pokoju. Otworzyłaś szafę i zaczęłaś wyrzucać wszystko w różnych kierunkach. "Demon!" Krzyczałaś.Teraz łzy spływały po Twojej twarzy. 

"Mówiłeś, że nigdy mnie nie opuścisz!" Krzyczałaś i płakałaś. Potrząsnąłem Tobą i krzyknąłem. "Dlaczego mnie nie widzisz? Jestem tu." Ale ty po prostu nie mogłaś mnie zobaczyć. Nie dostrzegałaś i nie widziałaś mnie. Myślałaś że mnie nie ma. Myliłaś się. Czułem Cię. Obiecałem, że nigdy Cię nie zostawię. Obiecałem. Zsunęłaś się po ścianie płacząc. "Obiecałeś mi... obiecałeś mi... opuściłeś mnie jak każdy inny." Płakałaś. Nie, wciąż tu jestem. Zawszę tu będę. 

Starałaś się zahamować swój płacz ale wkrótce i moje oczy zaczęły być wodniste. Niektóre łzy spłynęły po mojej twarzy. Dlaczego mi nie wierzysz? Dlaczego nie możesz mi zaufać tak jak zrobiłaś to wcześniej? Trzymałem Cię mocno. Jesteśmy po prostu jak w filmach, pamiętasz? Spojrzałem na Twoje lustro i zacisnąłem pięści. Widziałem tylko Ciebie. Nie siebie. 

"Proszę spójrz na mnie." Powiedziałem. "Po prostu spójrz na mnie." "Czemu nie chcesz na mnie spojrzeć?!" Krzyczałem. Teraz płakałem. Zgaduję, że potwory powinny czasem płakać... Jesteś smutna, rozbita, i zła na mnie. Proszę nie bądź. To bardzo mnie rani kiedy tak się czujesz. Jesteś moim małym człowieczkiem, i zawsze tu jesteś. I ja zawsze będę twoim ochroniarzem, twoim potworem, twoim demonem. 

---------------------------

Cześć tu znów @karolinazdunek2 :) Błagam dobijmy do 25/ 30 komentarzy. NIECH KAŻDY KOMENTUJE jeśli chce rozdziały. Kocham was!