Rozdział 6 { to powinienem być ja }

Dzisiaj był smutny dzień.

Czułem się pusty.

Czułem się zagubiony...

Wiesz dlaczego?

Znalazłaś kogoś kogo kochasz, księżniczko.

Poznałaś kogoś ze swojej szkoły. Kogoś z kim mogłaś się śmiać i kogo kochasz. Kogoś kto sprawiał, że się uśmiechasz, kogoś kto sprawił, że poczułaś się wyjątkowo. I to nie jestem ja, oczywiście. Szczerze mówiąc nie wiem co powiedzieć. Byłem w tobie zakochany przez większość czasu. Miałaś być moim małym człowiekiem. Jak mogłaś?

Nazwij mnie samolubnym lub pazernym, ale jesteś moja. Jesteś cała moja. Bardzo Cię kocham. Zrobiłbym dla Ciebie wszystko. Gdybym żył, umarłbym dla Ciebie. Ale doprowadza mnie do szaleństwa to, że kochasz kogoś innego. Kocham Cię. Zawsze będę.

Byłaś w pokoju ze swoim chłopakiem. Przytulaliście się i całowaliście. Stałem tam, patrząc. Byłem smutny. I wściekły. Bardziej wściekły niż kiedykolwiek byłem w swoim życiu. To powinienem być ja, księżniczko. Chciałbym, żebyś kochała tylko mnie. Najokropniejszą częścią jest to, że nie mogę nic z tym zrobić, a tylko patrzeć jak spędzasz chwile swojego życia z nim.

Złamałaś to co zostało z mojego serca. To tak jakbym nie mógł oddychać. Zależy mi na tobie, nie na nim. Nie widzi blizn na twojej skórze tak jak ja je widzę. Nie prześladuje go myśl, że ranisz samą siebie. Nie sądzę, że on nawet o tym wie. Nie upewnia się, że wszystko jest w porządku. Nie czuje tego samego co ja czuje do ciebie. Tak bardzo cię kocham. Może nawet za bardzo. Ale to nic, kochanie. Moja miłość do ciebie nigdy nie odejdzie.

Zawsze będę się o ciebie troszczył. Twój gatunek rusza dalej i łamie serca. Ale ja z tobą zostanę na zawsze. To powinienem być ja, trzymający twoją rękę. To powinienem być ja, sprawiający, że się śmiejesz. To powinienem być ja, to takie smutne..

To jest złe. Nie mogę ruszyć dalej, dopóki nie uwierzysz, że to powinienem być ja.

***

Jestem gotowa na osądzanie i hejtowanie mnie, naprawdę. Wyżyjcie się, rozumiem was. Nie będę wam wciskała kitu, że zapomniałam hasła bo tak się nie stało, jednak ci którzy obserwują mnie na twitterze również powinni zauważyć, że nie byłam tak aktywna jak kiedyś-- wszystko wynikło z tego, że z każdym rokiem w szkole jest coraz ciężej, a teraz kiedy koniec roku się zbliża poprawiałam wszystko co mogłam i starałam się o dobrą średnią. Teraz, jednak, wszystko się uspokoiło i mam to za sobą więc na pewno będę dodawała rozdziały regularnie, a Demon będę starała się tłumaczyć z dnia na dzień. Naprawdę was przepraszam, nie ma niczego żeby usprawiedliwić moją długą nieobecność.. Dzisiaj jeszcze spróbuję dodać rozdziały na inne tłumaczenia, jeszcze raz was przepraszam.